خون رنگین تر یا عقل وزین تر

+ این که میگن «چرا وقتی چند نفر تو اروپا در اثر انفجار بمب یا تیراندازی می میرن این همه شلوغ می کنن اما هر روز که چند ده نفر تو کشورهای خاورمیانه و افغانستان کشته میشن برای همه عادیه و کسی ازش به عنوان فاجعه نام نمی بره» شبیه این می مونه که بگن «چرا وقتی شاگرد اول کلاس بشه پونزده همه تعجب می کنن اما شاگرد آخر کلاس ده تا تک میاره هیچ کس هیچی نمیگه». خب عزیز من اینا بعد جنگ جهانی دوم هزارتا سازمان و نهاد تشکیل دادن تا جلوی خونریزی های جنگی و با کشته های بسیار رو بگیرن. هزار جور کار امنیتی و صلح طلبانه کردن. با هم دوست شدن. با آلمانی ها دوست شدن و صد تا قرارداد ضدجنگ امضا کردن. خیلی زحمت کشیدن که به مردمشون قانون رو یاد بدن. البته بگم که این به معنی این نیست که ارزش جون اروپایی ها و آمریکایی ها بیشتره٬ نه. معنیش اینه که اونا برای جون خودشون ارزش زیادی قایل شدن و برای حفظش قانون گذاشتن و زحمت کشیدن. اما کشورهای خاورمیانه این کارها رو نکردن. زحمتی براش نکشیدن. نتیجه ش هم شده همینی که همه می دونن.

+ من آدم به شدت بدقولی بودم. دارم به شدت تلاش می کنم که خوش قول بشم.

+دارم تلاش می کنم فقط وقتی واقعا لازمه عصبانی بشم.