Solitude

گاهی وقت ها که شاید حتی یک دقیقه بیشتر طول نکشه آدم حس می کنه وقتشه یه کم فکر کنه. بسنجه ببینه چی ارزش چی رو داره. وزن کنه. به قول راسل یه کم حکمت یاد بگیره. تعریف راسل رو از حکمت دوست دارم. میگه حکمت یعنی این که بفهمی چه چیزهایی در یک قضیه موثر هستند و وزن هر کدوم چقدره.

بعضی خبرها هستن که شاید اولش تلخ باشن و در واقع تلخ هم بمونن اما باعث میشن به خاطر تلخیشون کمی جا به جا بشی بری یه جای دیگه. و همین جا به جایی مزه های دیگه رو بهت پیشنهاد بده. تصاویر تازه ای رو ببینی. نه لزوما تصاویر خیلی بهتر از قبلی... صرفا تازه. چیزی که تو تازگی هست حس خوشایندیه. البته نه در همه ی موارد.

کلی الکترونیک یاد گرفتم. البته این که میگم «کلی» منظورم زیاد نیست. نسبت به مقیاس من که هیچی از جریان و ولتاژ و مقاومت و خازن نمی دونستم چیزایی که تا الان یاد گرفتم یعنی «کلی». امروز چهار ساعت پای مدار بودم. خیلی کیف داشت. دستمو سوزوندم اما ارزششو داشت.

*** السا جانم ازت ممنونم.

+ نوشته شده در پنجشنبه سوم فروردین ۱۳۹۶ساعت 1:53 توسط سپیده |